Levensweg
Wie ben ik
Ik sta elke dag op met een eenvoudig doel: mijn leven bewust, gezond en betekenisvol leven. Ik word gelukkig van rust, natuur, beweging, leren en van de mensen die dichtbij me staan. Dat is mijn Ikigai in zijn meest pure vorm: doen wat goed voelt, blijven groeien en genieten van wat er is.
Een belangrijk deel daarvan is mijn leven samen met Marijke. We zijn al veertig jaar samen, en ik wil graag oud met haar worden. De kinderen en kleinkinderen horen daar vanzelfsprekend bij; zij geven kleur aan mijn dagen en houden me met beide benen op de grond.
Gezond leven betekent voor mij ook goed voor jezelf zorgen. Samen koken is een hobby geworden: gezond eten maken, nieuwe recepten proberen, genieten van eenvoud. En gezond blijven betekent in beweging blijven. Kyokushin zolang mijn lichaam het toelaat, fietsen met Marijke, wandelen in bos, duinen en langs het strand, het zijn momenten die me energie geven.
Een vast onderdeel van mijn dag is wandelen met onze hond Bobby, ’s ochtends en ’s avonds in het Hitlandbos. Het ritme van die wandelingen brengt rust, structuur en een soort vanzelfsprekende mindfulness. Buiten zijn, bewegen, de seizoenen zien veranderen, het hoort bij wie ik ben.
Ik houd ervan mijn hoofd scherp te houden. Klaverjassen in de kroeg op het Noordplein, ingewikkelde sudoku’s, films en series kijken met Marijke, samen in de tuin werken aan een groene oase waar we graag zitten als het mooi weer is. Het zijn kleine dingen, maar ze maken mijn leven rijk.
En ik blijf graag bezig. Ons huis steeds duurzamer maken, spelen met domotica, systemen automatiseren, het is een combinatie van nieuwsgierigheid, techniek en plezier. De tuin heeft inmiddels een automatisch druppelsysteem, en een groot deel van het huis is via mijn iPhone te bedienen. Ik verveel me niet, en ik ben zeker niet in een pensioengat gevallen.
Mijn zoektocht naar balans begon al jaren geleden. In 2014, na de eerste signalen van een burn‑out, heb ik de knop omgezet. Ik moest anders gaan leven: gezonder eten, meer bewegen, de natuur in, momenten van stilte zoeken. Het was het begin van een nieuwe weg, een weg naar mezelf.
De Japanse invloed speelt daarin een grote rol. Tijdens mijn studiereis naar Japan in 2001 maakte ik voor het eerst kennis met Ikigai, maar pas veel later begreep ik wat het werkelijk betekent: een natuurlijke integratie van leven, werken, bewegen en rust. Geen scheiding tussen wie je bent en wat je doet, maar één geheel.
Vandaag leef ik rustiger en bewuster dan vroeger. Ik train, ik wandel, ik leer, ik geniet. Ik zoek eenvoud, gezondheid en innerlijke richting. En ik probeer elke dag iets te doen dat bijdraagt aan een betere versie van mezelf en mijn omgeving,soms klein, soms zichtbaar, maar altijd vanuit oprechte motivatie.