KIHON Waza ( 基本技 )

Karate ( 空手 ) betekent lege hand en is een Japanse ontwikkeling vanuit de Chineese oorsprong, waarbij het lichaam ingezet kan worden als een wapen. Je ledematen, delen van de hand, armen en benen en zelfs je hoofd kun je benutten om uit een benarde situatie te geraken. De wijze waarop dit gebeurt wordt bestudeerd tijdens de beoefening van Kihon ( 基本 ). Kihon is dus het deel van karate dat betrekking heeft op alle basistechnieken. Om karate meester te worden, moet je eerst en vooral deze technieken bestuderen en veelvuldig oefenen. Dit vormt de basis van Kyokushinkai Karate ( 極真会 ).

In 1984 was ik aanwezig bij een training met Mas Oyama in het Kralingse Bos, waarbij hij stelde dat men Kyokushinkai Karate moet zien als een soort taal waarin de Kihon ( 基本 ) geleerd kan worden als de letters van het alfabet, de Kata ( 型 ) vormen dan de woorden en de zinnen en het Kumite ( 組手 ) vormt de gesprekken.


Kihon bevat onder andere standen, hand- en voettechnieken. Deze komen terug bij stoten, trappen en blokken. Kihon bestaat verder uit onder andere arm- en handtechnieken als Uraken, Shuto en Tsuki, been- en voettechnieken als Mae-geri en Mawashi-geri en ademhalingsoefeningen als Ibuke en Nogari.

Door Kihon met de juiste inzet uit te voeren laat je ook respect en discipline blijken, beide belangrijke kenmerken voor een karateka. In Mas Oyama's Kyokushinkai stijl van karate is Kihon een belangrijk onderdeel van de training. Er wordt veel aandacht geschonken de basis technieken en het lopen van die technieken in een bepaalde vorm.

Een groot gedeelte van de training voor beginnelingen bestaat dus uit de Warming-up en dan Kihon. Ook gevorderden en meesters blijven Kihon oefenen en vervolmaken. Door veelvuldige herhaling van een techniek in de Kihon verwerft men een bepaald automatisme. Het gevolg hiervan is dat in Kata ( 型 ) en Kumite ( 組手 ) over de goede uitvoering van die technieken niet meer hoeft nagedacht te worden. Er bestaat ook een aanvullende Kihon voor gevorderden met slagtechnieken als Tettsui en Hiji en blokkeertechnieken als Tensho en Juji om een aanval af te weren.

In vrijwel alle Dojo's in de wereld wordt er lesgegeven in de eigen taal, maar met gebruik van de Japanse termen. Iedere karateka moet deze Japanse woorden en uidrukkingen dus eigen maken om zo, na het horen van een term of een combinatie van termen, de juiste stand, stoot of trap, uit te voeren. In het onderstaande overzicht zijn de volgende termen opgenomen (volg de links):

Kihon vormt de basis voor het leren bewegen in zowel Kata als in Kumite. De eerste stap richting Kata wordt Renzoku Waza (連続技) genoemd, ofwel opvolgtechnieken gekoppeld aan een logische manier van bewegen in Kihon. De stap richting Kumite wordt Renraku Waza genoemd en zijn combinatietechnieken in Kumite no Kamae.

Indien men een vaste reeks technieken uitvoert in beweging, dus met behulp van een aantal standen, noemt men dit Renzoku-Waza en in Kyokushinkai ook wel Idō geiko (移動 稽古), ofwel oefenen van basis in beweging. De beoefenaar voert in een bepaalde stand een of meerdere basistechnieken uit en stapt dan verder waarna hij deze technieken herhaalt. Na enkele malen draait men 180 graden en herhaalt men de reeks. Zo verfijnt de karateka zijn standen en balans krijgt hij inzicht in het gebruik van de geleerde technieken in een realistischere context. Het is daarnaast een uitstekende voorbereiding op Kata.

Een combinatie van technieken, zowel verdedigende als aanvallende, toepassen vanuit gevechtshouding, Kumite no Kamae, wordt Renraku Waza genoemd.

Wanneer de technieken van Kihon worden gebruikt en beoefend in concrete, praktische situaties ter zelfverdediging, dan spreken we van Goshindo.

bron: Internet (University of Alberta.), Kihon boekjes van Shinan Loek Hollander (editions 4 t/m 7e Dan) and sensei Henny Ruberg (Hontai)

De uitvoering van Kihon begint met een basishouding.

DACHI WAZA (Standen)

BUKI WAZA (Wapens)

TSUKI of TE WAZA (Stoten)

UCHI WAZA (Slagen)

UKE WAZA (Weringen)

GERI WAZA (Schoppen)

The Seven Virtues of Bushido