Niets is Onmogelijk - 不可能はないです

Niets is Onmogelijk is mijn drijfveer geworden, zowel in mijn persoonlijke als in mijn professionele leven. Dat is ontwikkeld en gevormd door mijn Budō-activiteiten op het gebied de Japanse Martial Art Kyokushin Karate van Sosai Masutatsu Oyama. Mijn Bushidō (the Way of the Warrior) is op 16-jarige leeftijd begonnen met mijn sensei Shihan Loek Hollander en vanaf 1980 met mijn sensei Shihan Henny Ruberg. Na een verplichte rustperiode van ruim 20 jaar ben ik in 2015 weer begonnen en ontwikkel en verbeter ik mij nu onder het meesterschap van mijn huidige sensei's Shihan Jan Vleesenbeek (Kyokushinkai) en Renshi Jan Kallenbach (Tai-ki Ken). Bij beide Budō-mensen van het eerste uur staat zingeving en mentale weerbaarheid voorop en speelt discipline een belangrijke rol. Tesamen inspireren deze benaderingen mij op de verschillende thema's en geven mij dagelijks richting.

The Budō discipline Kyokushin Karate is known for its hard but honest form and is rooted in a philosophy of self-improvement, discipline and hard training. Through the heavy training you will become physically and mentally very strong, you learn to control yourself, with the result: more confident and more responsibility. So Kyokushin Karate is a way of life that transcends the physical aspects of training.

The philosophy of Budō (the Martial Way) is evident in the name that Mas Oyama chose for his karate style, Kyokushin 極真, which means Ultimate Truth.
It is also reflected in the Training Hall Oath (Dōjō Kun 道場訓), in Mas Oyama's Eleven Mottos (Zayū no Mei Jūichi Kajō 座右の銘十一個条), and in the Spirit of Osu (Osu no Seishin 押忍の精神).

Budō developed from Bushidō 武士道 (the Way of the Warrior), the code of moral conduct and way of life of the Samurai. At the time, the extent of a warrior's skills and ability often determined whether he lived or died. Through this Budō style Mas Oyama attempted to revive in the Japanese spirit the positive charactors of Bushidō.

One of Kyokushin-kan’s major innovations since it’s founding by Kancho Hatsuo Royama has been the introduction of Buki Jutsu 武器術 (weapons training), including training with Okinawa’s traditional weapons intended for defense against the Japanese Sword, including Bo (Okinawan Kobudō 沖縄古武道 - old martial way of Okinawa).

TaiKi Ken and Yi-chuan

Kenichi Sawai Sensei's method of TaiKi Ken 太氣拳 (Great Energy Boxing) are based on an internal practice, the development of Ki and practice of fighting without protection and at full power. This vision is fully enshrined in the tradition of Budō and especially since the master was a 5th dan in Judō, 4th dan in Kendo and Iaido. Kenichi Sawai began transmitting his art at the end of his learning of Yi-chuan (Mind/Intention Boxing) in 1947 in Japan.

Among his most famous students was his long time friend Mas Oyama, whose friendship went back to their University Judo days, as well as Oyama’s students, Jan Kallenbach, Yoshimichi Sato, the son in-law of Kenichi Sawai was a senior instructor in Matsutatsu Oyama’s Kyokushinkai headquarters in Tokyo and Hatsuo Royama, who became Sawai Sensei’s students as well. Hatsuo Royama is the current Kancho (Director) of the Kyokushin-kan International Honbu, a faction of the International Karate Organization (IKO) founded by Mas Oyama. Jan Kallenbach is currently the president of TaiKi Ken Europe.

TaiKi Ken starts with practicing Zazen: Ritsu-zen (Standing Zen) or Han-zen (Half Zen). And then continious with Hai (Crawling), Neri (Kneading), Mukae-te, Harai-te, Sashi-te and Daken. Finaly it sometimes also includes practicing the Japanse Jo (stick) and Katana (sword).

Tot mijn 34e heb ik me zeer intensief bezig gehouden met Kyokushinkai Karate. Eerst in het centrum van Rotterdam en de passage in Schiedam bij Budokai Loek Hollander, later in Kralingen bij het Nautulus traningcentrum. Heb les gekregen van de sensei's Loek Hollander, Peter Voogt en Jaap Oosterom, Henny Ruberg, Egbert Thomas en vele anderen (E-IKO).

Op zaterdag trainde ik als sparringpartner af en toe mee met de Nederlandse selectie met oa. Eric Constantia en Peter Smit (toen beiden 1e Dan). Trainde zelf veel met sensei's Fernando Alonso, Vlado Haljer en Martin Loeve. In 1986 heb ik Shodan-examen behaald op Papendal, samen met onder andere mijn broer Kees Kooman, Jan de Jong, Henk Gerhards, Hennie Jansens en Paul Lorist. Daarna lesgegeven met sensei Martin Loeve bij Hontai Kan (sempai van oa. Ron Noordman) en de sensei's Fernando Alonso en Vlado Haljer bij Hollander Kan (sempai van oa. Remi Da Silva Oliveira en Lilian Mungra). De Kyokushinkai periode werd voor mij in 1992 noodgedwongen afgebroken. Een mislukte knie-operatie (na een voorval in de tuin) veroorzaakte zoveel slijtage aan het kraakbeen in mijn linkerknie, dat ik abrupt, op advies van de specialisten van Erasmus moest stoppen.

Je bent nooit te oud om leren !!
学ぶのに遅すぎることはありません。

Na een rustperiode van ruim 23 jaar heb ik in 2015, mede door de aanzet van mijn jongste dochter Fleur, mijn Gi weer aangetrokken, wederom onder het motto Niets is Onmogelijk. De lange revalidatie had de groei van kraakbeen in mijn knie blijkbaar goed gedaan. Zo stond ik op mijn 57e weer met mijn Gi aan in de Dojo.

Maar in de tussenliggende periode was er op het (wereld) Karate toneel veel veranderd. Sportschool Loek Hollander bestond niet meer, en dus was het zoeken naar een alternatief. Ditmaal bij mijn oude collega, nu shihan Vlado Haljer van Katsu Heiwa, aangesloten bij de KIKO van Kancho Hatsuo Royama, bij mij bekend als leerling van Sosai Masutatsu Oyama met de low kicks. Maar ook iemand die karate als Bushido (oa. Buki-Jutsu en Tai-Ki Ken) benaderd.

Er wordt beweerd dat Karate is voortgekomen is uit Buki-Jutsu. In het moderne Karate is Buki echter verdwenen en wordt met Te (handen) en voeten gevochten. Met dat in gedachten, is het leren van wapenstechnieken teruggaan naar het begin van Karatedo. Met het trainen van Buki-Jutsu leer je meer inzicht en gevoel te krijgen voor afstand, een goede stand en houding en een goede/juiste beweging van de handen en voeten. Speciaal bij wapens is het belangrijk om de verlenging van de handen te begrijpen. Ongeacht welk wapen je gebruikt, het is je body dat het wapen beinvloed/stuurt en niet andersom. Het wapen is dus een verlenging van de hand.

Ik heb de draad redelijk snel weer op kunnen pakken en mijn lijf weer fit kunnen maken. Wel waren er de nodige dingen anders, veel meer Kata's, Kobudo en andere accenten. Bij Katsu Heiwa was ik in die periode op mijn plek. Na een periode trainen was het vuur in mij weer goed ontvlamd en begon ik weer met doelen stellen. Ik wilde weer examen afleggen en laten zien dat je door toewijdig, inzet en doorzettingesvermogen, ook op je 59e nog op kan gaan voor 2e Dan.

Samen met mijn sensei Vlado Haljer ben ik op maandag Nautilus gaan trainen bij Shihan Jan Vleesenbeek (mij nog bekent als sensei van Peter Smit en Ger Hoogeveen, met wie ik examen had gedaan in 1986). Al snel voelde ik me daar thuis, ben lid geworden van Budokai Vleesenbeek, en ben daar ook op donderdagavond karate gaan trainen.

Vanaf zomer 2016 ben ik de intensiteit van de trainingen op gaan voeren en in de laatste drie maanden voor het Spring Camp 2017 in Kroatie naar twee maal per dag. In de laatste week van april 2017 ben ik met enkele collega's waaronder de Sempei's Wout van Loon, Barry Hofland en Wilco Hazeleger naar Samibor afgereist om examen te doen op het Spring Camp 2017 in Kroatie. Gedurende 6 dagen hebben we een zwaar programma doorstaan - zoals het hoort - en voldaan aan alle eisen voor het examen. Op 28 april 2017 ben ik 2e Dan Kyukoshin Karate geworden.

Kancho Royama: “When we’re young, and we have full use of our physical faculties, we make the mistake of relying on them. In a sense, real Karate training doesn’t even begin until the age of 50. Real karate training incorporates the physical, the spiritual, and the mental. Real karate training incorporates an understanding of Chi.”

“Yet, when we’re young,” Kancho continued, “we take our physical ability so much for granted that it’s hard to for us to even be aware of those other forces. You should not worry! Your training is just beginning! The physical side might diminish, but concentrate on health, the spiritual side, and Chi. You might not be able to train like you did when you were 30, but you’re not meant to. You can be far stronger beyond 50 than you ever were when you were 30.”

Kancho Royama is quick to remind instructors that there is not a time in life when personal training ends and a life of teaching begins, and that Sosai Oyama was still training until the very end. There are instructors who are not training, particularly in the world branches, but often they are ones whose own teachers, for whatever reason, became teachers at the expense of their own learning, and their own training. At Kyokushin we are lucky to have the role model of Royama and Hiroshige sensei, and others, who still concentrate daily on their own training.

Sinds ik 2e Dan ben, ben ik me nog meer gaan bezighouden met Bushido binnen Kyokushin Karate van Sosai Masutatsu Oyama. Wat zit erachter, waar komt het vandaan en wat en wie liggen er aan de Kihon, Kata en Kumite ten grondslag? Naast het verdiepen in de vele boeken wil ik er vooral achterkomen door het te doen (Action Learning).

Na de zomer van 2018 ben ik steeds meer gaan trainen bij BudoKai Vleesenbeek van Shihan Jan Vleesenbeek. Terug naar de basis met veel aandacht voor Kihon. Samen met andere leerlingen die uitblinken en kampioen zijn in Kata en Kumite. Ook een shihan die nog op hoge leeftijd enorm met zijn tijd meegaat en blijft vernieuwen om steeds beter te worden. Zo kwamen wij in gesprek over de Japanse vechters uit de jaren 90 die hij van dichtbij als Nederlandse Bondscoach had meegemaakt. Zij hadden een aparte Karate stijl en daarbinnen leek het dat zij hun tegenstanders altijd voor waren. Via hun coach Shihan Tsuyoshi Hiroshige kwamen zij allen in contact met TaiKi Ken van Kenichi Sawai Sensei (vriend en adviseur van Masutatsu Oyama en leraar van Hatsuo Royama en Jan Kallenbach).

In september 2018 ben ik lid geworden van BUDOKAI Shin-ShinBuKen in Amsterdam om TaiKi Ken te gaan trainen. Daarvoor moest ik eerst aangenomen worden als (uchi) DESHI door Kyoshi Jan Kallenbach en heb ik de beginselen van TaiKi geleerd. In het begin moest ik erg wennen aan de TaiKi fundamentals als Karateka, omdat ik de louter fysieke inspannende oefeningen gewend was. De kern van deze oefeningen vormt de essentie van Nei-Chia (ontspannen lichaam, geen overdadige spierkracht, rechte rug, bekken gekanteld en de bewegingen zijn geworteld in de voeten, gecentreerd in de Tantien en eindigen in de armen, ademhaling in de buik), alles is gebaseerd op het sturen en genereren van Ki. Dat moet je leren door te doen, door te ervaren. En dat begint met Ritzu-Zen, een passieve trainingsvorm, waarbij je fysiek en mentaal ontspant (maar toch bewust bent van je omgeving). Na zo'n twintig minuten ga je dan verder met Hai, Yuri, Neri en tenslotte Tan-Shou (heb ik nog niet gedaan). Wat heb ik er aan als Karateka? In de oefeningen zitten een aantal principes van omgaan met energie verwerkt die Shihan Jan Vleesenbeek had opgemerkt bij de Japanse vechters, nl. Mukai (meegeven en achterwaarts absorberen), Harai (uit de baan draaien naar links en rechts), Sashi (in de aanval glijden, naar voren), Daken (explosief) en Mu (kracht van het nietsdoen - Muwei, charisma).

"Mensen in Karate leggen teveel nadruk op deze ene stijl of die andere stijl, deze ene leraar of die andere, op winnen of verliezen. Dit alles heeft niets te maken met het uiteindelijke doel van Karate. Leven in het verleden is net zo dom als de gedachte in de toekomst te kunnen reizen, er is alleen het nu. We moeten allemaal leren om van de schoonheid van het moment te houden zonder voorkeur, zelfs als deze studie een leven lang duurt, dat is de schoonheid van Karate. De antwoorden kunnen alleen in het binnenste gevonden worden en degene die de antwoorden gevonden hebben hoeven nooit meer elders te gaan zoeken.”
Grootmeester Kenwa Mabuni.

Begonnen als DESHI bij Sensei Henny Ruberg en nu bij actief bij Shihan Jan Vleesenbeek en Kyoshi Jan Kallenbach ontwikkel ik me nog steeds binnen het Budo. Ik heb er op mijn 61e nog steeds veel voldoening aan en verbeter me dagelijks.

Niets is Onmogelijk

Jaap Kooman
コ オ マ ン . ジ ャ ア

Mijn sensei's in Budō:

Mijn sensei Shihan Loek Hollander.

Mijn sensei Henny Ruberg in 1985.

Mijn huidige sensei Shihan Jan Vleesenbeek.

Mijn huidige sensei Kyoshi Jan Kallenbach.

Budo voor mij in een vogelvlucht:

Trainingskamp in Nederland met Jan Kallenbach, Loek Hollander, Masutatsu Oyama en John Bluming (1964). Ik heb van allen les gehad, behalve John Bluming. Jan Vleesenbeek is op dit kamp 1e Dan geworden.

Training met Sosai Masutatsu Oyama en Shihan Loek Hollander in Kralingse Bos (1985).

Trainingsgroep van sensei Henny Ruberg voor Shodan-examen op Papendal (1986), met vlnr: Kees Kooman, sensei Henny Ruberg, Shihan Loek Hollander, sensei Martin Loeve, Jan de Jong, Henk Gerards en mijzelf. Wij waren alle vier 1e Kyu.

Mijn Shodan-Certificaat bij Kyokushinkankai (Sosai Masutatsu Oyama) van Shihan Loek Hollander - 11 juli 1986, Papendal, Nederland.

Bo-training bij mijn Nidan-examen (2017).

Kumitegroep Nidan-examen (2017).

Mijn Nidan-Certificaat bij Kyokushin-Kan (Kancho Hatsuo Royama) van Shihan Vlado Haljer - 28 april 2017, Samobor, Kroatie.

Deshi van Jan Kallenbach Sensei bij Shin-Shinbuken, januari 2019.

Budokai VLEESENBEEK

Lid van Budokai Vleesenbeek. Op de maandag train ik in het Nautilus-honk met oa. buddies Shihan Jan Vleesenbeek (7e Dan) en sempai Theo van der Sluis (1e Dan) en op de donderdagavond Kyokushinkai met oa. Shihan Jan Vleesenbeek, sensei Ger Hoogerveen (4e Dan) en anderen. Aangesloten bij de Karate World Federation (KWF, voortgekomen uit IKO) en onderdeel van de Kyokushin World Union (KWU).

Budokai Shin-ShinBuKen

Lid van Budokai Shin-ShinBuKen. Op de maandag train ik TAI KI KENPO bij Jan Kallenbach, TaiKiKen Hanshi. Tai-ki-kenpo of 'Great Energy Boxing' is ontwikkeld door de Japanse grootmeester Sawai Kenichi. Dit kenpo laat zich door zijn unieke budo- en wushu-achtergrond moeilijk vergelijken met de populaire vechtkunsten. Het gaat uit van de in ieder mens in potentie aanwezige 'originele energie' (yuan-chi). Deze energie kan men slechts ervaren door zelf te oefenen.

Sportcentrum HOLLANDER

Getraind bij Sportcentrum Hollander vanaf 1980 met oa. de shihan's Loek Hollander, Peter Voogt en Henny Ruberg. Van 1982 tot 1986 als hoofdinstructuer Nautilus lesgegeven en vanaf 1986 tot 1992 Kyokushinkai lesgegeven op de vrijdagavond, samen met de shihan's Fernando Alonso (toen 3e Dan) en Vlado Haljer (toen 2e Dan). In 1992 onderdeel van de International Kyokushinkai Organisation (IKO).

Sportschool HONTAI

Vanaf de opening op 17 oktober 1986 tot 1992 lesgegeven bij Sportschool HONTAI in Hoogvliet. De sportschool werd geleid door shihan Hennie Ruberg (toen 4e Dan), met medewerking van sensei's Martin Loeve (2e Dan) en Alain Breugelmans (2e Dan). Tot 1992 aangesloten bij de International Kyokushinkai Organisation (IKO).

The Seven Virtues of Bushido